Een tijdje geleden schreef ik dus een thesis. Ik was er best tevreden van: het ging over mensjes die mensjes dood schoten, maar eigenlijk geen mensjes wouden dood schieten. En het had een voorblad, een achterblad, een inhoudstafel, kortom… moest het een kindje geweest zijn, men zou gezegd hebben dat het tien vingertjes had en tien teentjes. Het was ook een beetje een kindje, vermits de working title “pief poef paf en jij bent er vanaf!” was.
Het probleem was echter dat het promotormonster me een acht gaf, terwijl de snoezige commissarisjes me beiden een 14 gaven. Toen ik vroeg aan het promotormonster hoe hij mathematisch gezien aan een negen kwam, noemde hij de snoezige commissarisjes dom, en o zo onwetend wat betreft schietende mensjes. Probleem is natuurlijk dat ik nu een jaartje dien te bissen in de opleiding, terwijl ik aan een Opleiding wil beginnen. Even nakijken hoe wettig de rekentruckjes van het promotormonster zijn, en eventueel de opleiding met de Opleiding combineren. Tevens zei het promotormonster ook dat het zaakje waarschijnlijk rond is als ik nog even een biografie schrijf over de grote man van de schietende mensjes. Een biografie, een jaar!!
De Opleiding is trouwens wél tof: niet zo zwaar wiskundig als verwacht, proffen die als het ware werken en hun functie serieus nemen. Best wel verfrissend.
Dat was het dan, het starstschot van mijn blog, hopelijk volgt er meer!
