Voor de mensen die me levend en zonder internet en zo kennen, mijn mama heeft geen gevoel voor humor.
Ze vroeg of m’n vorige woning al verhuurd was, en ik had alleen de deurbellen bekeken van de koten in kwestie. Dus ik antwoordde dus “ja, aan een of andere bourgeois-trut met een franse naam”.
Geen glimlach, geen blik van herkenning, pfff…
