Sinds jaar en dag zetelt onze vriendenkring in het begin van het einde. Op onbewaakte momenten probeerden we soms andere oorden uit, maar later op de avond kan je er ons dan meestal toch nog vinden.
Waarom is moeilijk uit te leggen. De muziek is vaak degelijke, goede oude rock. De irish coffee is er goedkoop. Meestal heb je er ook altijd zitplaats. Je kan zelf kiezen om tussen het volk te kruipen of iets rustiger te zitten. En goh ja, de irish coffee is goedkoop…
Je kan ook kiezen uit een lijst van redelijk betaalbare cocktails. Die heb ik echter nog nooit zelf uitgeprobeerd want in het begin van ‘t einde drink je ofwel pintjes, ofwel irish coffee. Het café wordt ook uitgebaat door twee sympathieke zussen. Alhoewel je zelf je drank moet gaan halen aan de toog, gaat dit verbazingwekkend vlot.
Twee minpunten zijn de wc’s en de klanten. Wat de wc betreft functioneert het slotje meestal niet, de nodige hippe one-liners staan er op de muur geschreven en de trap naar de wc’s is altijd een ware beklimming. Qua klanten trekt het café een gevarieerd publiek aan: soms een kliekje van 16 jaar, soms een hoopje depressieve gothics. Algemeen gezien valt dit allemaal meer dan behoorlijk mee, maar sla me niet dood als er een zatlap je aanklampt onderweg naar de toog en iets diepzinnigs probeert te formuleren.
In ieder geval een leuke start voor een avondje stappen!
