marshall

“Martinis mean less because i drink them more” is de laatste zin van de autobiografie van mijn thesisonderwerp. Hoe cool is dat?

En het betreft niet eens één of andere gemarineerde filosoof -na kruithof en apostel is dat niet meer zo hip- maar een blitse militair/historicus/journalist/zeveraar.

hugh laurie VI

Oh jeetje, nu staat berlusconi op één!

berlusconi

Familiefeestjes hier zijn altijd leuk. Het is altijd een mengelmoes van nederlands, frans en italiaans. Er wordt meestal van de ene taal op de ander gesprongen, en is bijgevolg redelijk chaotisch. Het maakt in ieder geval indruk op meegebrachte lieven.

Mijn punt: dat italiaans gereutemeteut hoor je meestal alleen maar als er een kind iets fouts gedaan heeft daar. Want kleuters uitschelden, dat gebeurt in het italiaans! Het ander moment bij uitstek is als de naam berlusconi valt. Italiaans collère op zijn best. Om nog maar te zwijgen van mussolini, dan vallen er heuse doodsbedreigingen en een resem italiaanse vloeken. Ik was dan ook diegene die met de zinsnede “prodi bleuk” het animo terug in de conversatie bracht.

Maar ik fan van berlusconi! Hell yeah, geef hem de tweede plaats onder hugh laurie wat betreft humor. Vlak voor zijn verkiezingsnederlaag schreef ik al eens een tekstje op een blog over de grapjes van berlusconi. Het lijkt er echter op dat deze verzwolgen is in het slijk van het www.

‘t is te veel om hier allemaal terug te verzamelen, maar enkele voorbeeldjes:

Hij vond stemmers van links psychiatrisch gehandicapt. Volgens hem zouden ze naar een psychiatrische instelling moeten (Poetin liet trouwens ingevulde stemformulieren naar instellingen brengen. Poetin, die is ook leuk!).

Hij vond één of andere politicus dom en zei dat hij een goede minnaar zou zijn voor zijn (Berlusconi’s) vrouw.

Tijdens zijn eerste zitting als voorzitter van de europese commissie zei hij tegen de duitse vertegenwoordiger dat hij hem zou voordragen als de rol van kampleider voor een film die men aan het opnemen was in italië.

Hij vertelde ergens een grapje: “waarom moet men aidspatiënten in een zandbak laten spelen? – Omdat ze zouden wennen aan een leven onder de grond” of zoiets.

Oh ja, en er was ook iets van dat communisten baby’s kookten.

En er was de bimbo francesca mussolini die de nieuwe aanwinst was voor het berlusconi kartel.

Nu zou de man iets beloofd hebben dat vier mooie vrouwen in de regering zouden zetelen indien hij verkozen wordt. Ik snap eerlijk gezegd de humpapa niet. Vlaams belangers zetten zelf hun grootmoeders als excuusvrouwen op de lijst om quota te halen, ze kunnen dan maar evengoed knap zijn.

multatuli

Aha! Eindelijk nog eens een gezellig café in de buurt. Daarvoor was het café van de centrale het dichtstbij, maar die heeft nogal een hoog reftergehalte. Vroeger had ik de bluesette als overbuur, en het ondertussen verdwenen schaakcafeetje en passent als buur, het was dus afkicken geblazen. De multatuli was dus zeker welkom. Vroeger was ik immers ook bijzonder tuk op den groten avond.

Enkele dagen geleden passeerde ik er al eens, voornamelijk om boeken mee te ritsen. Vandaag het echte werk: ‘t mooie weer was de ideale gelegenheid om het terras eens te checken. Dat je uiteindelijk op de werkwinkel zit te kijken stoort niet echt: het blijft een zeer mooie plek in gent. Het café is er wel een van dertien in een dozijn: de koffie is van oxfam en je kan er spaghetti eten. De prijzen zijn weliswaar ok, maar zoals gezegd zijn de gerechten weinig verrassend. De twee gasten, die doen wel hun best lijkt me.

Het was in ieder geval aangenaam vertoeven en lijkt me de ideale setting voor warme zomeravonden. Ik vrees er alleen een beetje voor dat het nét iets te ver van het centrum ligt om vriendjes heen te kunnen sleuren.

dingen die je niet aan je promoter zegt

“Meneer, (want dat háten ze, als ze prof zijn, of docter)

Als ik nog meer boeken moet bestellen via amazon.com, amazon fr of ibu had ik mijn diploma kunnen kopen.”

executie van kindjes

Voor mijn thesis heb ik me nu al bijna twee dagen ernstig verdiept in de beste executiemethode voor kinderen. Het escaleerde zelf zo dat ik in de zetel zat, giechelend om getuigenissen waar dat een beetje fout liep.

Zelfde categorie: in de jaren 70 werd een prof op pensioen gestuurd omdat hij iemand wurgde langs de schelde. Hij dacht dat het een duitser was.

Wijselijk besloot ik deze avond binnenshuis door te brengen en een deftige nachtrust in te lassen. Dat belooft voor de plechtige communie dit weekend!