11 april, 2008 bij 2:50 am (dagdagelijkse beslommeringen, it's not good but it makes me happy)
Tags: lelijke mensen, politiek
Familiefeestjes hier zijn altijd leuk. Het is altijd een mengelmoes van nederlands, frans en italiaans. Er wordt meestal van de ene taal op de ander gesprongen, en is bijgevolg redelijk chaotisch. Het maakt in ieder geval indruk op meegebrachte lieven.
Mijn punt: dat italiaans gereutemeteut hoor je meestal alleen maar als er een kind iets fouts gedaan heeft daar. Want kleuters uitschelden, dat gebeurt in het italiaans! Het ander moment bij uitstek is als de naam berlusconi valt. Italiaans collère op zijn best. Om nog maar te zwijgen van mussolini, dan vallen er heuse doodsbedreigingen en een resem italiaanse vloeken. Ik was dan ook diegene die met de zinsnede “prodi bleuk” het animo terug in de conversatie bracht.
Maar ik fan van berlusconi! Hell yeah, geef hem de tweede plaats onder hugh laurie wat betreft humor. Vlak voor zijn verkiezingsnederlaag schreef ik al eens een tekstje op een blog over de grapjes van berlusconi. Het lijkt er echter op dat deze verzwolgen is in het slijk van het www.
‘t is te veel om hier allemaal terug te verzamelen, maar enkele voorbeeldjes:
Hij vond stemmers van links psychiatrisch gehandicapt. Volgens hem zouden ze naar een psychiatrische instelling moeten (Poetin liet trouwens ingevulde stemformulieren naar instellingen brengen. Poetin, die is ook leuk!).
Hij vond één of andere politicus dom en zei dat hij een goede minnaar zou zijn voor zijn (Berlusconi’s) vrouw.
Tijdens zijn eerste zitting als voorzitter van de europese commissie zei hij tegen de duitse vertegenwoordiger dat hij hem zou voordragen als de rol van kampleider voor een film die men aan het opnemen was in italië.
Hij vertelde ergens een grapje: “waarom moet men aidspatiënten in een zandbak laten spelen? – Omdat ze zouden wennen aan een leven onder de grond” of zoiets.
Oh ja, en er was ook iets van dat communisten baby’s kookten.
En er was de bimbo francesca mussolini die de nieuwe aanwinst was voor het berlusconi kartel.
Nu zou de man iets beloofd hebben dat vier mooie vrouwen in de regering zouden zetelen indien hij verkozen wordt. Ik snap eerlijk gezegd de humpapa niet. Vlaams belangers zetten zelf hun grootmoeders als excuusvrouwen op de lijst om quota te halen, ze kunnen dan maar evengoed knap zijn.
Laat een reactie achter
7 april, 2008 bij 11:34 pm (dagdagelijkse beslommeringen, pief poef paf)
Tags: promotormonster
“Meneer, (want dat háten ze, als ze prof zijn, of docter)
Als ik nog meer boeken moet bestellen via amazon.com, amazon fr of ibu had ik mijn diploma kunnen kopen.”
Laat een reactie achter
13 maart, 2008 bij 2:12 am (dagdagelijkse beslommeringen, de geneugten des levens, reizen)
Tags: reizen, zzzzzzz
Volgend weekend willen we daarheen. De eindsprint ging tussen rochefort en chiney, maar het was rochefort dat won. De variant van 8 graden dan nog. Vanzelfsprekend nemen we whiskey mee met whiskey (naam van m’n auto, nvdr) voor moest er iets mis lopen. En carapils! Er was ook nog een stad met een naam van geitenkaas, maar daar gaan we absoluut niet heen.
Eerst wouden we wildkamperen, maar ik wil niet wakker worden naast een everzwijn. Zo wildkamperen dicht bij dutroux, ik vertrouw dat ook niet, word je wakker met botjes in je mond.
De vriendenkring zit trouwens op zwart zaad, dus de camping diende spotgoedkoop te zijn. Het is uiteindelijk een smurriecamping geworden waar alles scheef schijnt te zijn. Om het onderste uit de kan te halen kruipen we dan natuurlijk ook nog met veel te veel man in zo’n tuinhuis. Oh ja, en we gaan paaseitjes verstoppen voor elkaar daar! Hopelijk doen we dat de zaterdag want dan moet isabelle koken.
Voor de grote vakantie zijn wat kleine bestemmingen in de running. Bedoeling is om mijn vliegangst te overwinnen met nog eens een klein vliegtripje. De opties zijn kroatië, kreta, rondreis spanje + portugal en tweede zit.
Nu een beetje proberen slapen. 36 uur wakker en ik zie er uit als een gothicmeisje dat net gedumpt is door haar lief. Ik heb daarnet ook overtuigd beweerd dat god op de achtste dag de gehandicapten schiep. Dat was de druppel. Slaapwel!!
Laat een reactie achter
5 maart, 2008 bij 10:26 am (bewegende beelden, dagdagelijkse beslommeringen)
Tags: knappe mensen, lelijke mensen
De knappe overbuur verhuist. Eigenlijk vind ik het niet zo’n slechte zaak vermits de man in kwestie blijkbaar assistent gaat worden op de filosofie. En zo’n assistent van je richting die iedere dag je living binnen kijkt, neen dank u, zeggen wij.
Ik vond het al verdacht dat de camera, die gekoppeld is aan de pc in mijn bureau en zijn living filmt, al zeker een week of twee non-actief is. Het ding registreert namelijk beweging en zo. Alleen deze zaterdag om 9.42 kwam hij toe met een verhuiswagen. Op een klein uur was alles weg, sterk.
Hopelijk komen er geen vrouwen wonen. En als het dan per se moet, lelijke alstublieft.
Laat een reactie achter
28 februari, 2008 bij 2:30 am (dagdagelijkse beslommeringen)
Tags: domme mensen, oeps
Zoals u waarschijnlijk al kon raden was de publicatie van het vorige berichtje een fout. Ik speelde een klein beetje met het idee om zo hippe lijstjes bij te houden van films, boeken en series -met sterretjes, en rankings en lijstje op het einde van het jaar!- . Dacht ik van dat gewoon in concept te zetten maar drukte per ongeluk op publiceren. Gênant, maar had het de andere post geweest die in concept staat geweest, dat zou echt niet zo fijn geweest zijn.
En ja, het is nog geen maart.
(Isabelle, naar beneden scrollen! Twee keer! Bel mij indien problemen! 
)
Laat een reactie achter
26 februari, 2008 bij 12:21 am (dagdagelijkse beslommeringen, takken)
Tags: boem, takken
Ik kreeg een stokje toegeworpen. Dat doet er me aan denken dat je die dingen dient door te werpen.
Welk voorwerp neem je mee als je huis brandt? Hoe sentimenteel mijn uitleg ook zo kunnen zijn, ik hou het liever praktisch. Enige tijd geleden was de vraag echt aan de orde (genre weg moeten uit huis, er écht van overtuigd zijn dat het boeltje ging opbranden, uren niet terug naar huis mogen -wat op zich niet het ergste was maar dat de brandweer niet kon zeggen of je wél thuis ging mogen slapen die avond was wel erg, en praktisch een heus probleem).
Neem ik dus mee: kleren en schoenen (pyjama en blote voeten om zes uur s avonds is écht slécht, i know), tabak, geld en gsm. En eventueel iets om naar de brandweer te gooien.
Zelfs als ik het sentimenteel bekijk zou ik het ook niet direct weten. In alle eerlijkheid ben ik niet zo gehecht aan spullen. Mijn eerste idee was dan ook “fuck, mijn thesis” maar die staat al op diverse plekken op tinternet bij nader inzien, dat spreekt.
Verdere keuzes zouden zijn mijn teddybeer van toen ik een kindje (ik slaap niet meer met een teddybeer, neen, maar was daar behoorlijk gehecht aan vroeger, wegens een beetje van een vuurfobie als kind, want ook bij het ouderlijk huis gingen de buren in de vlammen op, en lang lang geleden, zat ik eens in een brand), foto’s van dode mensen maar ik ken -gelukkig- niet al te veel dode mensen, of de collectie postkaartjes die ik recent gevonden heb daterend van begin de vorige eeuw. Het betreft een briefwisseling tussen mijn overgrootvader en zijn buren (met wie hij blijkbaar goede vrienden was) en de huizen in kwestie, kan ik zien vanuit mijn living, best freaky dus.
Maar in alle eerlijkheid, geen emostuff maar praktische zaken zoals geld, gsm, papieren.
Nu wat betreft het stokje doorgooien probeer ik eens wat anders, vermits ik eigenlijk niemand ken met een blog en wel eens wil zien of de plebs mijn blog lezen: isabelle (die ter redding kwam met warme kleren en de subtiele opmerking maakte dat ik twee weken niet meer ging moeten stoken), sara van het unief (is thesis ook jouw grote zorg? moest die al bestaan that is 
) en stephanie (omdat die nu een huis heeft maar geen spullen -denk omgekeerde richting-). Knock yourself out in the comments.
7 Reacties
21 februari, 2008 bij 12:33 am (dagdagelijkse beslommeringen, takken)
Tags: takken
Pfff… weeral jeugdsentiment. Als ik terug denk aan mijn kindertijd lijkt alles zo idyllisch. Best wel deprimerend, maar het was een stokje, en vele stokjes worden bomen en geven dan uiteindelijk een enorme knal. (Deze ochtend werd ik wakker van een enorme knal en mijn eerste gedacht was “oh neen! een komeet!”. Deze avond naar de sterrenwacht geweest om me er van te vergewissen dat er geen rotsblokken richting gent komen).
Bleek uiteindelijk dat ze het verbrandde dak van de buren naar beneden gepleurd hebben. Maar serieus, kabels?
Note to self: kerstbomen uit de tweede verdieping uit het raam gooien geeft ook een enorme knal. Stond wél perfect op plaats!
Laat een reactie achter
12 februari, 2008 bij 11:20 pm (bewegende beelden, dagdagelijkse beslommeringen)
Tags: domme mensen, series
Daarnet naar de fnac geweest voor de golden box van twin peaks. Resultaat: twee maal de zesde disc, geen disc een.
Iemand ruilen, beste vijf bezoekertjes?
Universitairen aan den band! Universitairen aan den band!
Laat een reactie achter
14 januari, 2008 bij 2:44 am (dagdagelijkse beslommeringen)
Tags: bijna dode mensen, nazi's
De insiders wisten het al, we misten de hele reutemeteut familiebezoeken op nieuwjaar. De reden: oudejaar vertoonde iets wat van een overlapping met nieuwjaar, dus dat is een duidelijke “no go”.
Dit weekend probeerden we dat enigszins te compenseren, het resultaat:
Grootmoeder 1: vertelde over haar mentaal gehandicapte zus die stierf in caritas in 1944 terwijl er een collectie duitsers logeerden. Gelukkig was er gezelschap om de geschiedenis te reconstrueren die zei dat ze misschien “kogeltje vang” gespeeld had met de duitsers. Tevens bevestigde hij ook dat hitler mentaal gehandicapten écht dood wou, mijn “maar niet in belgië hoor” was olie op een hete plaat. Veel geschop onder tafel daarna waren we onderweg naar grootmoeder twee.
Grootmoeder 2: “met de lamme arm” Ze wil al geruime tijd het eeuwige voor het rottende ruilen. Vertelde dat ze in de schelde zou springen moest het niet zo ver en nat zijn. Goh ja, en ze ging zich ophangen, maar tante vierde wereld reageerde dat ze dat niet kon, want ze had maar één arm. Lachen!! Kassa: 300. Goh en ze vertelde over mijn peter. Zijn vrouw wil hem al tien jaar dood. Maar die wetgeving, tsssss, maar niet lukken.
Grootmoeder 3: “de grijze rat” Eens binnen keek ik naar wel twintig foto’s van haar enkele kleinkinders. Net toen ik ging zeggen “Ik sta er niet tussen en ge hebt er maar vier, trut” zette ze een kartonnen doos aan de kant. En daar was ik, goed en wel maar tien jaar oud. Luguber detail: ik stond niet bij de rest van de familie maar bij en foto van iemand dood: “opa rots”. Nog iets vies: toen we weg gingen gaf ze me een kus. Moet je weten dat ik op mijn 8 al een preek gaf dat ik geen mensen kuste. Zéker geen oude. Ik maakte een vergelijking tussen bloem met boter bakken in de oven en hun huid (really, try it!!). Ze zei dan maar dat ze me heel erg graag zag. Eens bijna bij de auto vroeg ik mijn -lichtjes autistische- vader van “zei ze écht….?”. Hij knikte medelevend en we stapten in de auto.
1 Reactie
8 januari, 2008 bij 2:17 am (dagdagelijkse beslommeringen, unief)
Tags: filosofie
He, dit is een mooie:
If you’re studying geology, which is all facts, as soon as you get out of school you forget it all, but philosophy you remember just enough to screw you up for the rest of your life.
Leuke jaren voor de boeg dus
Laat een reactie achter
