8 april, 2008 bij 11:02 pm (de geneugten des levens, gent, voedsel)
Tags: café, gent, uitgang
Aha! Eindelijk nog eens een gezellig café in de buurt. Daarvoor was het café van de centrale het dichtstbij, maar die heeft nogal een hoog reftergehalte. Vroeger had ik de bluesette als overbuur, en het ondertussen verdwenen schaakcafeetje en passent als buur, het was dus afkicken geblazen. De multatuli was dus zeker welkom. Vroeger was ik immers ook bijzonder tuk op den groten avond.
Enkele dagen geleden passeerde ik er al eens, voornamelijk om boeken mee te ritsen. Vandaag het echte werk: ‘t mooie weer was de ideale gelegenheid om het terras eens te checken. Dat je uiteindelijk op de werkwinkel zit te kijken stoort niet echt: het blijft een zeer mooie plek in gent. Het café is er wel een van dertien in een dozijn: de koffie is van oxfam en je kan er spaghetti eten. De prijzen zijn weliswaar ok, maar zoals gezegd zijn de gerechten weinig verrassend. De twee gasten, die doen wel hun best lijkt me.
Het was in ieder geval aangenaam vertoeven en lijkt me de ideale setting voor warme zomeravonden. Ik vrees er alleen een beetje voor dat het nét iets te ver van het centrum ligt om vriendjes heen te kunnen sleuren.
Laat een reactie achter
21 januari, 2008 bij 2:37 pm (de geneugten des levens, gent)
Tags: café, gent, uitgang
Ha sie, er zijn nog mensen die problemen hebben om een degelijke uitgangsplek te vinden in het gentse.
Laat een reactie achter
14 januari, 2008 bij 1:44 am (de geneugten des levens, gent)
Tags: café, gent, uitgang
Sinds jaar en dag zetelt onze vriendenkring in het begin van het einde. Op onbewaakte momenten probeerden we soms andere oorden uit, maar later op de avond kan je er ons dan meestal toch nog vinden.
Waarom is moeilijk uit te leggen. De muziek is vaak degelijke, goede oude rock. De irish coffee is er goedkoop. Meestal heb je er ook altijd zitplaats. Je kan zelf kiezen om tussen het volk te kruipen of iets rustiger te zitten. En goh ja, de irish coffee is goedkoop…
Je kan ook kiezen uit een lijst van redelijk betaalbare cocktails. Die heb ik echter nog nooit zelf uitgeprobeerd want in het begin van ‘t einde drink je ofwel pintjes, ofwel irish coffee. Het café wordt ook uitgebaat door twee sympathieke zussen. Alhoewel je zelf je drank moet gaan halen aan de toog, gaat dit verbazingwekkend vlot.
Twee minpunten zijn de wc’s en de klanten. Wat de wc betreft functioneert het slotje meestal niet, de nodige hippe one-liners staan er op de muur geschreven en de trap naar de wc’s is altijd een ware beklimming. Qua klanten trekt het café een gevarieerd publiek aan: soms een kliekje van 16 jaar, soms een hoopje depressieve gothics. Algemeen gezien valt dit allemaal meer dan behoorlijk mee, maar sla me niet dood als er een zatlap je aanklampt onderweg naar de toog en iets diepzinnigs probeert te formuleren.
In ieder geval een leuke start voor een avondje stappen!
Laat een reactie achter
