let’s shake some dust

De insiders wisten het al, we misten de hele reutemeteut familiebezoeken op nieuwjaar. De reden: oudejaar vertoonde iets wat van een overlapping met nieuwjaar, dus dat is een duidelijke “no go”.

Dit weekend probeerden we dat enigszins te compenseren, het resultaat:

Grootmoeder 1: vertelde over haar mentaal gehandicapte zus die stierf in caritas in 1944 terwijl er een collectie duitsers logeerden. Gelukkig was er gezelschap om de geschiedenis te reconstrueren die zei dat ze misschien “kogeltje vang” gespeeld had met de duitsers. Tevens bevestigde hij ook dat hitler mentaal gehandicapten écht dood wou, mijn “maar niet in belgië hoor” was olie op een hete plaat. Veel geschop onder tafel daarna waren we onderweg naar grootmoeder twee.

Grootmoeder 2: “met de lamme arm” Ze wil al geruime tijd het eeuwige voor het rottende ruilen. Vertelde dat ze in de schelde zou springen moest het niet zo ver en nat zijn. Goh ja, en ze ging zich ophangen, maar tante vierde wereld reageerde dat ze dat niet kon, want ze had maar één arm. Lachen!! Kassa: 300. Goh en ze vertelde over mijn peter. Zijn vrouw wil hem al tien jaar dood. Maar die wetgeving, tsssss, maar niet lukken.

Grootmoeder 3: “de grijze rat” Eens binnen keek ik naar wel twintig foto’s van haar enkele kleinkinders. Net toen ik ging zeggen “Ik sta er niet tussen en ge hebt er maar vier, trut” zette ze een kartonnen doos aan de kant. En daar was ik, goed en wel maar tien jaar oud. Luguber detail: ik stond niet bij de rest van de familie maar bij en foto van iemand dood: “opa rots”. Nog iets vies: toen we weg gingen gaf ze me een kus. Moet je weten dat ik op mijn 8 al een preek gaf dat ik geen mensen kuste. Zéker geen oude. Ik maakte een vergelijking tussen bloem met boter bakken in de oven en hun huid (really, try it!!). Ze zei dan maar dat ze me heel erg graag zag. Eens bijna bij de auto vroeg ik mijn -lichtjes autistische- vader van “zei ze écht….?”. Hij knikte medelevend en we stapten in de auto.